Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι μύκητες δεν φωτοσυνθέτουν, άρα είναι ετερότροφοι, δηλαδή καταναλωτές των έτοιμων οργανικών ενώσεων όπως και τα ζώα.

Το σώμα τους λέγεται μυκήλιο και αποτελείται από πολλά διακλαδωμένα σωληνοειδή νήματα.

Το Μανιτάρι είναι το καρπόσωμα του μυκηλιου. Μπορεί να είναι υπόγειο ή επίγειο και τόσο μεγάλο που να μπορεί κάποιος να το δει και να το μαζέψει με το χέρι.




Οι μύκητες επειδή δεν φωτοσυνθέτουν έχουν την ικανότητα να επιβιώνουν άλλοτε σαν σαπροφυτικοί, άλλοτε σαν παρασιτικοί και άλλοτε σαν συμβιωτικοί οργανισμοί.


Σαπροφυτικά

Με την ιδιότητα τους να ζουν σαν σαπροφυτικοί οργανισμοί προσφέρουν έναν τεράστιο ρόλο στο οικοσύστημα.

Είναι αυτοί οι οποίοι μαζί με τα βακτήρια διασπούν τους νεκρούς φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς.

Έτσι οι πολύπλοκες οργανικές ενώσεις διασπώνται σε απλούστερες και χρησιμοποιούνται ξανά από τους ζωντανούς οργανισμούς, για την διαιώνιση της ζωής πάνω στον πλανήτη μας.

Αν η διαδικασία αυτή σταματούσε, τότε η ζωή στη γη θα οδηγείτο σταδιακά σε αφανισμό, λόγω δέσμευσης των συστατικών σε αυτή, δεν θα μπορούσαν να διασπαρθούν σε απλούστερα και να αποροφηθούν και τα δάση θα πέθαιναν γρηγορότερα.


Συμβιωτικά

Δένδρα και φυτά, τα οποία έχουν αναπτύξει μυκόριζα,(δηλαδή της ένωσης του μύκητα με τις ρίζες των δένδρων ή φυτών) αναπτύσσονται γρηγορότερα και είναι πιο δυνατά και ανθεκτικότερα σε σύγκριση με κάποια που δεν έχουν αναπτύξει μυκόριζα. Παράλληλα ο μύκητας τρέφεται με οργανικές ουσίες διαμέσου των ριζών του δένδρου.


Ανάγκη Δημιουργίας Περιβαλλοντικής Συνείδησης 


Τα τελευταία χρόνια η συλλογή μανιταριών στην Κύπρο, έχει πάρει ανεξέλεγκτα επικίνδυνες διαστάσεις.

Οι απαράδεκτοι μέθοδοι συλλογής μανιταριών, χρησιμοποιώντας γεωργικά εργαλεία, όπως διάφορα είδη κτενιών και σκαπανών, με σκοπό την πιο «εύκολη και γρηγορότερη» συλλογή μανιταριών.

Έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή του μυκηλίου, διαταράσσοντας το υπέδαφος και μετακινώντας βίαια και μαζικά το φυλλοτάπητα, που προστατεύει το μυκήλιο καταστρέφοντας ή υποβαθμίζοντας σημαντικά τους βιότοπους και τα οικοσυστήματα με αποτέλεσμα.

α) Την καταστροφή των οικοσυστημάτων και παράλληλα την μείωση των άγριων μανιταριών.

β) Την καταστροφή σπάνιων ειδών που δεν γνωρίζει ο κόσμος και είναι προστατευόμενα στην Ευρώπη.

γ) Εμποδίζει την καρποφορία μανιταριών που καρποφορούν αργότερα.

δ) Τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν μακροπρόθεσμα στα δάση ,γιατί όπως αναφέραμε πιο πάνω τα μανιτάρια δρουν σαν τον καθαριστή των δασών, διασπούν τις οργανικές ουσίες και έτσι αποροφούνται από την φύση γρηγορότερα και ευκολότερα.


Ο ΜΥΚΗΤΟΛΟΓΙΚΟΣΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ έχει ιδρυθεί πριν μερικά χρόνια και έχει παρουσιάσει ένα πλούσιο έργο μέχρι στιγμής. Έχουν καταγραφεί και αναγνωρισθεί πάνω από 700 είδη μανιταριών στην Κύπρο και υπολογίζεται ότι πιθανό να υπάρχουν πάνω από 2000 είδη, περίπου 70 φαγώσιμα είδη και μερικά θανατηφόρα είδη μανιταριών.


Μερικές απο τις εισηγήσεις του ΜΥΚΗΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ για την προστασία της Κυπριακής μυκοχλωρίδας είναι:


α) Ρητή απαγόρευση χρήσης γεωργικών εργαλείων και έλεγχος.

β) Ρητή απαγόρευση καταστροφής μανιταριών έστω και εάν δεν είναι εδώδιμα γιατί έχουν ρόλο στο όλο οικοσύστημα.

γ) Απαγόρευση συλλογής προστατευμένων ειδών, και υιοθέτηση προς το παρόν τις ευρωπαϊκής λίστας.

ε) Να υπάρχει όριο κιλών ανά άτομο σε κάθε εξόρμηση.

ζ) Να συλλέγονται μονό τα ώριμα μανιτάρια (μεγάλα) που έχουν δώσει είδη τα σπόρια τους και όχι τα πολύ μικρά που δεν πρόλαβαν να αφήσουν σπόρια.

 

Εδωδημότητα 


Ο πιο ασφαλής τρόπος για την αναγνώριση ενός μανιταριού, είναι μέσα από ερευνά, από τις πληροφορίες που δίνουν βιβλία ειδικά για τα μανιτάρια, το διαδiκτυο και μυκητολογικών συνδέσμων ή την άποψη κάποιου «πραγματικά» γνώστη των μανιταριών.


Κάποιοι μύθοι που αναπτύχθηκαν για την εδωδημότητα των μανιταριών είναι πραγματικά επικίνδυνοι και εκτός πραγματικότητας:

Λέγεται ότι τα δηλητηριώδη μανιτάρια έχουν άσχημη μυρωδιά και πικρή ή καυτερή γεύση. Από μαρτυρίες ατόμων που δηλητηριάστηκαν αυτό είναι μύθος.

Λέγεται ότι τα μανιτάρια που προσβάλλονται από σκουλήκια ή τρώγονται από τα ζώα είναι εδώδιμα. Πολλά μανιτάρια που είναι δηλητηριώδη προσβάλλονται από σκουλήκια όπως π.χ το πιο θανατηφόρο μανιτάρι Amanita phalloides που επίσης τρώγεται και από τον λαγό, δίχως επιπτώσεις σ΄αυτόν.

Λέγεται ότι συχνά τα δηλητηριώδη μανιτάρια μεταχρωματίζονται όταν κοπούν .Αυτό συμβαίνει σε κάποια μανιτάρια αλλά δεν είναι κανόνας, γιατί υπάρχουν και μανιτάρια που μεταχρωματίζονται και τρώγονται.

Λέγεται ότι τα δηλητηριώδη μανιτάρια μαυρίζουν τα ασημικά αν αυτά βιαστούν μαζί μέσα σε μια κατσαρόλα με νερό και αυτός ο μύθος δεν έχει σοβαρή υπόσταση.