Του Κώστα Σκεμπετζή


Η διάδοση της φωτογραφίας στα κοινωνικά δίκτυα και ιδιαίτερα της δημόσιας επίδειξης θηραμάτων έχει επηρεάσει αισθητά την συμπεριφορά των κυνηγών και κατ’ επέκταση την ίδια φυσιογνωμία του κυνηγίου. Η επίδραση αυτή είναι σύνθετη, με θετικές αλλά και αρνητικές διαστάσεις.




  • Αλλαγή κινήτρων και νοοτροπίας

Παραδοσιακά, το κυνήγι συνδεόταν με την επαφή με τη φύση, την διατροφική αυτάρκεια, την νόση του περιβάλλοντος και τη μεταφορά εμπειριών μέσα σε μερικές κοινότητες. Με τα κοινωνικά δίκτυα όμως, το κυνήγι συχνά μετατρέπεται σε μέσο προβολής. Η φωτογραφία του θηράματος δεν λειτουργεί μόνο ως προσωπικό ενθύμιο αλλά ως δημόσια «απόδειξη επιτυχίας» που επιδιώκει επιβράβευση μέσω likes και σχολίων. Αυτό μπορεί να μετατοπίσει το κίνητρο από την εμπειρία και το μέτρο προς την ποσότητα, το μέγεθος ή την σπανιότητα του θηράματος.


  • Ενίσχυση του ανταγωνισμού

Η συνεχής έκθεση εικόνων με «εντυπωσιακά» θηράματα, ενισχύει έναν άτυπο ανταγωνισμό μεταξύ κυνηγών. Κάποιοι αισθάνονται πίεση να επιτύχουν περισσότερα ή πιο θεαματικά αποτελέσματα ώστε να μην φαίνονται «κατώτεροι» σε σχέση με άλλους. Αυτός ο ανταγωνισμός μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολές, σε μειωμένο σεβασμό κανόνων ή ακόμα και σε πρακτικές που έρχονται σε σύγκρουση με την ηθική του κυνηγίου.


  • Αλλοίωση της δημόσιας εικόνας του κυνηγίου

Η ανεξέλεγκτη ανάρτηση φωτογραφιών με αιματηρά στιγμιότυπα ή σωρούς θηραμάτων συχνά προκαλεί αρνητικές αντιδράσεις από την κοινωνία, ιδιαίτερα από άτομα που δεν έχουν επαφή με την κυνηγετική κουλτούρα. Έτσι το κυνήγι παρουσιάζεται ως πράξη επίδειξης ή σκληρότητας, γεγονός που επιβαρύνει την δημόσια εικόνα των κυνηγών και δυσχεραίνει τον διάλογο για την νόμιμη και βιώσιμη άσκησή του.


  • Θετικές επιδράσεις και νέες δυνατότητες

Παράλληλα, τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να λειτουργήσουν και θετικά. Μέσα από φωτογραφίες και αναρτήσεις προβάλλονται καλές πρακτικές, σεβασμός στους κανόνες, περιβαλλοντική ευαισθησία και παραδοσιακές αξίες του κυνηγίου. Επίσης, διευκολύνεται η ανταλλαγή γνώσεων, η ενημέρωση για τη νομοθεσία και η ευαισθητοποίηση για τη διαχείριση της άγριας ζωής.


  • Συμπέρασμα

Η φωτογραφία και τα κοινωνικά δίκτυα δεν άλλαξαν από μόνα τους το κυνήγι, αλλά ενίσχυσαν τάσεις που ήδη υπήρχαν το πώς επηρεάζουν τελικά τη συμπεριφορά των κυνηγών εξαρτάται από τη στάση και την παιδία τους. Όταν η προβολή που καθιστά τον σεβασμό και το μέτρο, το κυνήγι αλλοιώνεται. Όταν όμως χρησιμοποιείται με υπευθυνότητα μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση και εξέλιξη μιας κυνηγετικής κουλτούρας που σέβεται τη φύση και τη κοινωνία.