Στην κυπριακή ύπαιθρο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της παράνομης τοποθέτησης τροφής από κυνηγούς, με στόχο την προσέλκυση πουλιών – κυρίως φασσών. Πρόκειται για μεγάλες ποσότητες σιτηρών, όπως σιτάρι, καλαμπόκι και κριθάρι, που σκορπίζονται σε χωράφια και ξέφωτα, δημιουργώντας έναν τεχνητό «πόλο έλξης» για τα πουλιά.




Συγκέντρωση και αποδεκάτιση των πουλιών

Με αυτό τον τρόπο τα πουλιά αναγκάζονται να συγκεντρωθούν σε συγκεκριμένα σημεία, όπου ουσιαστικά παγιδεύονται. Αυτό όχι μόνο τα καθιστά εύκολο στόχο, αλλά και τα απομακρύνει από τις φυσικές τους περιοχές διατροφής και μετακίνησης. Η πρακτική αυτή οδηγεί στην αποδεκάτιση τοπικών πληθυσμών, υπονομεύοντας την ισορροπία της φύσης και το πνεύμα της βιώσιμης θήρας.


Θέμα ισότητας μεταξύ κυνηγών

Πέρα από τις οικολογικές συνέπειες, η τακτική αυτή δημιουργεί και ζήτημα δικαιοσύνης. Οι νομοταγείς κυνηγοί βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, αφού οι παράνομες ταΐστρες «τραβούν» τα πουλιά σε συγκεκριμένες περιοχές, αφαιρώντας το δικαίωμα ίσης θήρας. Ουσιαστικά, κάποιοι λίγοι εκμεταλλεύονται τη νοθεία του κυνηγετικού πεδίου σε βάρος των υπολοίπων, αλλά και της ίδιας της φύσης.

 

Οι λαγοί και τα αιγοπρόβατα στο «στόχαστρο» των σιτηρών.

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν σταματά εκεί. Στις ίδιες περιοχές εντοπίζονται λαγοί που καταναλώνουν τις σκόρπιες ποσότητες τροφής. Επειδή το πεπτικό τους σύστημα δεν είναι φτιαγμένο για μεγάλες ποσότητες δημητριακών, εμφανίζουν προβλήματα δυσπεψίας, αδυναμία και σε αρκετές περιπτώσεις θανάτους. Παρόμοιες επιπτώσεις έχουν καταγραφεί και σε αιγοπρόβατα, που συχνά καταλήγουν να τρέφονται από τις παράνομες ταΐστρες.


Όταν ζώα του αγρού (άγρια ή και οικόσιτα) καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες υδατανθράκων, όπως κριθάρι, καλαμπόκι, σιτάρι ή άλλους σπόρους που ρίχνονται στο περιβάλλον, ειδικά το καλοκαίρι, μπορεί να συμβούν τα εξής:


  • Πιθανά προβλήματα
  • Οξέωση στο πεπτικό σύστημα (οξέωση μεγάλης κοιλίας/ουλής στα μηρυκαστικά)
  • Ζώα όπως αγελάδες, πρόβατα, κατσίκες ή αγριογούρουνα έχουν μικροβιακή χώνευση.
  • Αν πάρουν ξαφνικά πολλούς σπόρους πλούσιους σε άμυλο, οι μικροοργανισμοί παράγουν γαλακτικό οξύ.
  • Αυτό ρίχνει το pH και οδηγεί σε οξέωση, με αποτέλεσμα διάρροια, αφυδάτωση, ακόμη και θάνατο.
  • Κολικοί και εντερικές διαταραχές
  • Μεταβολικά προβλήματα στα πουλιά
  • Τα περιστέρια (φάσσες, τρυγόνια) ή άλλα πουλιά μπορεί να εμφανίσουν ηπατική λιπώδη εκφύλιση (λιποπάθεια) από υπερβολικό άμυλο/σάκχαρα.
  • Επίσης, η υπερσίτιση μπορεί να τα κάνει πιο βαριά και να μειώσει την ικανότητά τους να πετούν.
  • Εξάρτηση – αλλοίωση της φυσικής συμπεριφοράς.
  • Τα άγρια πουλιά (φάσσες, τρυγόνια, κοράκια) συνηθίζουν το εύκολο φαγητό, χάνουν το ένστικτο αναζήτησης τροφής και συγκεντρώνονται ανθυγιεινά σε μικρές περιοχές.
  • Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών.
  • Δευτερογενείς επιπτώσεις
  • Τα υπολείμματα σπόρων προσελκύουν τρωκτικά (ποντίκια, αρουραίους) και αλεπούδες, με συνέπεια ανισορροπία στο οικοσύστημα.
  • Μπορεί να προκληθεί και τοξίκωση από μύκητες (π.χ. αφλατοξίνες) αν οι σπόροι μένουν υγροί και μουχλιάσουν.

Γιατί απειλούνται οι λαγοί 

Ο λαγός έχει ευαίσθητο πεπτικό που βασίζεται στη ζυμωτική χώνευση στο τυφλό έντερο. Αν φάει πολλούς σπόρους:

o Παράγονται υπερβολικά αέρια

o Δημιουργείται μετεωρισμός και διαταράσσεται η χλωρίδα


• Συμπτώματα:

o Οξεία διάρροια

o Φούσκωμα, πρήξιμο κοιλιάς

o Απώλεια όρεξης, λήθαργος

o Σε βαριές περιπτώσεις → εντερική στάση και θάνατος από τοξιναιμία

• Μακροχρόνιες συνέπειες: Αν επιβιώσουν, μπορεί να έχουν μειωμένη θρεπτική απορρόφηση και αδυναμία.


Ώρα για ουσιαστικά μέτρα

Η παράνομη τοποθέτηση ταϊσμάτων δεν είναι απλώς μια «παράκαμψη» των κανόνων της θήρας· είναι ένα πλήγμα για τη φύση, τα ζώα, αλλά και για τους ίδιους τους κυνηγούς που θέλουν να ασκούν το χόμπι τους δίκαια και με σεβασμό. Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση τέτοιων πρακτικών δεν μπορεί να μείνει χωρίς αντίδραση.


Απαιτούνται:

Συστηματικοί και συχνοί έλεγχοι από την Υπηρεσία Θήρας και την Αστυνομία στις περιοχές όπου παρατηρούνται μαζικές συγκεντρώσεις πουλιών.


Βαριές ποινές και αποτρεπτικά πρόστιμα για όσους παρανομούν, ώστε να μπει τέλος στην αίσθηση ατιμωρησίας.


Ενημερωτικές καμπάνιες προς τους κυνηγούς και τις τοπικές κοινότητες για τις σοβαρές συνέπειες στην πανίδα και στην ισότητα της θήρας.


Συνεργασία με τις κυνηγετικές οργανώσεις, ώστε να ενισχυθεί η αυτορρύθμιση μέσα στην ίδια την κυνηγετική οικογένεια.


Προώθηση της τεχνολογίας (π.χ. χρήση drones ή καμερών σε ευαίσθητες περιοχές) για τον εντοπισμό παράνομων ταϊσμάτων.


Η κυπριακή φύση δεν ανήκει σε λίγους, ούτε μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό της εύκολης λείας. Η προστασία της βιοποικιλότητας και η διαφύλαξη του δίκαιου κυνηγίου είναι ευθύνη όλων μας – και κυρίως της πολιτείας που οφείλει να δράσει άμεσα και αποφασιστικά.


Αναγκαία η δράση

Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί αυστηρότερους ελέγχους από την Υπηρεσία Θήρας, καθώς και ενημέρωση στις τοπικές κοινότητες για τις καταστροφικές συνέπειες της πρακτικής. Η διατήρηση της βιοποικιλότητας και η δίκαιη άσκηση της θήρας είναι ζητήματα που αφορούν άμεσα τόσο την προστασία της κυπριακής φύσης όσο και την κυνηγετική παράδοση του τόπου.