Λάκτισμα του Όπλου και οι συνέπειες στον ώμο
Δρ Σίμος Ιωάννου Ορθοπεδικός
Ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κυνηγός είναι το λάκτισμα του όπλου. Οι αιτίες είναι πολλές: ξεκινούν από τον ίδιο τον κυνηγό, που δεν επωμίζει σωστά, μέχρι το όπλο που ενδέχεται να έχει κοντάκι με μήκος που δεν ταιριάζει στο σωματότυπο του κυνηγού, καθώς και το βάρος του όπλου. Σοβαρό ρόλο παίζουν και τα φυσίγγια. Τα γραμμάρια των φυσιγγίων είναι αιτία λακτίσματος, σε σχέση με τους αυλούς του όπλου καθώς και με τις καιρικές συνθήκες.
Από το λάκτισμα του όπλου, ο κυνηγός μπορεί να υποστεί από απλή κάκωση μαλακών μορίων μέχρι εξάρθρωση ώμου ή κάταγμα κλείδας. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε στις κακώσεις που μπορεί να προκαλέσει το λάκτισμα του όπλου, στα συμπτώματα και στη θεραπεία.
Κακώσεις μαλακών μορίων, κυρίως του δελτοειδούς και του δικέφαλου βραχιονίου μυός. Παρατηρείται υποδόριο αιμάτωμα, εκχυμώσεις καθώς και δυσκαμψία στο ώμο. Συνιστάται παγοθεραπεία, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, κρέμες ή γέλη που περιέχουν ηπαρίνη και λίγες μέρες ξεκούραση.
Τενοντίτιδα δικεφάλου βραχιονίου μυός: Φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία, επίδεση, κορτιζονούχος ένεση.
Ορρογονίτιδα υπακρομιακή: Φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία, ξεκούραση, κορτιζονούχος ένεση.
Υπερξάρθρημα ακρωμυοκλειδικής άρθρωσης: Επίδεση για δύο εβδομάδες, παγοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή. Στη συνέχεια, φυσιοθεραπεία.
Εξάρθρημα ώμου: Πολύ σπάνιο αποτέλεσμα του λακτίσματος του όπλου, εκτός αν υπάρχει προηγούμενο ιστορικό. Έντονη άλγος, δυσμορφία άρθρωσης. Ανάταξη από γιατρό, επίδεση.
Κάταγμα κλείδας: Επίσης σπάνιο αποτέλεσμα του λακτίσματος. Ο ακτινολογικός έλεγχος είναι αναγκαίος. Αν δεν υπάρχει μεγάλη παρεκτόπιση, γίνεται επίδεση δίκην οκταράκι για 6-8 εβδομάδες μέχρι την επούλωση του κατάγματος. Η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη σε περίπτωση μεγάλης παρεκτόπισης.
Φυσικά, εκτός από την απλή περίπτωση των εκχυμώσεων και μωλώπων στα μαλακά μόρια του ώμου, για τις υπόλοιπες κακώσεις είναι απαραίτητο να προσφύγουμε σε ειδικό ορθοπεδικό.
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι η σωστή επώμιση, το ιδανικό βάρος του όπλου, το κατάλληλο κοντάκι, η ορθή χρήση φυσιγγίων και το προστατευτικό μαλακό στρώμα στο γιλέκο βοηθούν στη μείωση του λακτίσματος και στην όσο το δυνατόν ελαχιστοποίηση των κακώσεων στον ώμο.
Κώστας Σκεμπετζής
Φυσιοθεραπευτής
Προς αποφυγή δυσάρεστων τραυματισμών από το λάκτισμα του όπλου στην περιοχή του ώμου, οι διάφορες εταιρείες έχουν αρχίσει σταδιακά να κατασκευάζουν όπλα που απορροφούν στο μέγιστο την ανάκρουση-λάκτισμα. Αυτό το πέτυχαν προσαρμόζοντας ειδικούς μηχανισμούς μέσα στο κοντάκι του όπλου. Επιπλέον, έχουν αυξήσει τη διάμετρο των αυλών, κάτι που καθιστά τα όπλα ικανά να δέχονται φυσίγγια με μεγάλες γομώσεις γραμμαρίων, έτσι ώστε να μην προκαλείται λάκτισμα. Στο πίσω μέρος του κοντακιού τοποθετείται λάστιχο ειδικής κατασκευής για προστασία, ενώ τα διάφορα κυνηγετικά και σκοπευτικά γιλέκα διαθέτουν μαξιλαράκια προστασίας στην περιοχή του ώμου. Όπλα με μικρούς αυλούς και χαμηλό βάρος, στην πλειοψηφία τους, προκαλούν μεγάλο λάκτισμα κατά τη χρήση φυσιγγίων πολλών γραμμαρίων.
Προς αποφυγή λοιπόν πιθανών τραυματισμών, όπως επεσήμανε ο Δρ. Σίμος Ιωάννου, σημαντικό ρόλο παίζει και η σωστή επώμιση. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η τοποθέτηση του όπλου στον ώμο πρέπει να καλύπτει ολόκληρη την επιφάνεια του κοντακιού, έτσι ώστε οι δυνάμεις να κατανεμηθούν σε μεγαλύτερη επιφάνεια στον ώμο και όχι σε ένα μόνο σημείο, γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο, σίγουρα θα είναι επώδυνο. Κατά την επώμιση, κρατάμε το όπλο σταθερά και γερά, ώστε να μην αφήνουμε περιθώριο να μετακινηθεί κατά την εκπυρσοκρότηση και να μας τραυματίσει. Συχνά έχω δει μώλωπες και αιματώματα στην περιοχή του μείζονος θωρακικού μυός (στήθος), κάτι που δηλώνει κακή επώμιση.
Όπως και σε όλα τα αθλήματα, έτσι και στο κυνήγι και στη σκοποβολή, η μυϊκή ενδυνάμωση είναι απαραίτητη για την αποφυγή τραυματισμών. Ο ώμος είναι μια μυοεξαρτώμενη άρθρωση και η σωστή ενδυνάμωση των μυών που τον περιβάλλουν σίγουρα θα μας ελαχιστοποιήσει τους τραυματισμούς.
Τι περιλαμβάνει η φυσιοθεραπευτική αντιμετώπιση σε περίπτωση που βρεθούμε αντιμέτωποι με κάποιο τραυματισμό;
Α) Παγοθεραπεία: Η παγοθεραπεία έχει διπλή δράση στον ανθρώπινο οργανισμό κατά την εφαρμογή της. Πρώτα λειτουργεί ως παυσίπονο και σε δεύτερη φάση έχει αντιφλεγμονώδη δράση.
Β) Ηλεκτροθεραπεία: Με την εφαρμογή της ηλεκτροθεραπείας επιτυγχάνουμε μείωση του αιματώματος, της φλεγμονής, μυοχαλάρωση των συσπασμένων λόγω πόνου μυών, καθώς και παυσίπονη δράση.
Γ) Υπέρηχοι: Οι υπέρηχοι μας δίνουν τη δυνατότητα να φτάσουμε μέχρι τα οστά, καθώς μπορεί να γίνει αντανάκλαση των υπερηχητικών κυμάτων. Προσφέρουν τοπική αύξηση της θερμοκρασίας, άρα αγγειοδιαστολή και καλύτερη αιματική ροή, συμβάλλοντας στην απομάκρυνση της φλεγμονής από την περιοχή.
Δ) Laser: Το laser μας βοηθά στην επούλωση του μυϊκού ιστού, ιδιαίτερα μετά από θλάση ή μώλωπα.
Ε) Ενδυνάμωση - κινησιοθεραπεία: Η ενδυνάμωση και κινησιοθεραπεία εφαρμόζονται παράλληλα σε κάθε συνεδρία, ώστε να αποτρέπουμε την υποτροπή ή επανάληψη του τραυματισμού.
Στ) Βελονισμός: Ο βελονισμός είναι μια εναλλακτική θεραπεία, μέσω της οποίας επιτυγχάνουμε παυσίπονη και αντιφλεγμονώδη δράση.
Ως πρώτη αντιμετώπιση ενός τραυματισμού, επιβάλλεται η χρήση πάγου, η οποία πρέπει να γίνεται πάντα με τη χρήση πετσέτας, καθώς ο πάγος μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα αν μείνει πολύ ώρα σε επαφή άμεσα πάνω στο δέρμα. Σε κάποιες περιπτώσεις, η ακινητοποίηση της άρθρωσης βοηθά στην αντιμετώπιση του τραυματισμού. Στη συνέχεια, αν ο πόνος δεν υποχωρεί, είναι απαραίτητη η ιατρική διάγνωση και θεραπεία. Μην αφήσετε ποτέ τον πόνο στον ώμο να σας ταλαιπωρεί, γιατί μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνιο πόνο με δυσάρεστα αποτελέσματα.
